Pomysły na grafikę na deskę skateboardową: style i motywy

Grafika dobrze wygląda na desce skateboardowej wtedy, gdy pasuje do jej kształtu: to wysokie, wąskie płótno w proporcjach ok. 1:3,7, oglądane głównie od spodu, z dwoma pasami zasłoniętymi przez trucki — na 22–29% i 73–79% długości, licząc od nose'a. To, co najważniejsze, idzie między nie, a wygięte końce zostają na kolor.

Niżej: siedem grup pomysłów, od wycinanek kurpiowskich i malw Wyspiańskiego po kosmos i graffiti, z miejscem na desce dla każdego motywu. Wszystkie procenty w tym tekście pochodzą z szablonu deski, którą drukuje Skateboard Personalizado: jeden kształt (popsicle) w szerokościach 8.0", 8.25" i 8.5". Na innej desce najpierw sprawdź, gdzie ma otwory. Jak przygotować obraz i jak działa edytor, opisujemy w poradniku jak zaprojektować własną deskę skateboardową.

Jaka grafika sprawdza się na desce skateboardowej?

Taka, która bierze pod uwagę kształt deski, trucki i to, skąd się na nią patrzy. Bez tego nawet przy dobrym rysunku truck może przeciąć twarz na pół.

• Wysokie, wąskie płótno. Deska ma od 20,3 do 21,6 cm szerokości, a długości prawie cztery razy więcej.
• Dwa wygięte końce. Nose i tail unoszą się mniej więcej na ostatnich 18% długości z każdej strony. To, co tam trafi, widać pod kątem, a na desce do jazdy ściera się najpierw.
• Osiem otworów i dwa trucki. Przedni truck przykręca się na 22–29%, a tylny na 73–79% długości, licząc od nose'a; przy jeździe każdy zasłania tam pas na całą szerokość. Na ścianie przez grafikę widać osiem otworów.
• Grafika jest na spodzie. Widać ją, kiedy deska obraca się w triku albo jest niesiona pod pachą, a całą, razem z otworami, kiedy wisi na ścianie.

Zostaje wolne pole, niezasłonięte przez trucki: odcinek między wewnętrznymi rzędami otworów, od 29 do 73% długości. Mieści się w nim cała środkowa jedna trzecia deski. Tam idą twarz, oczy albo słowo, na którym ci zależy. Szablon do druku wyznacza też większą strefę bezpieczną: od 18 do 82% długości, gdzie deska już się nie wygina, i z odstępem 6% szerokości od każdej krawędzi, bo krawędzie ścierają się pierwsze.

Kolory. Na deskę patrzy się z dwóch metrów, więc wygrywają płaskie kolory, grube linie i mocny kontrast. Neonowe kolory ekranu wychodzą w druku trochę bledsze; pastele, barwy ziemi i czerń zmieniają się mniej.

Jak zamienić pomysł w układ na desce?

Pięć decyzji, w tej kolejności. Zajmują parę minut i odróżniają obrazek przyklejony do deski od projektu deski.

1. Wybierz jeden główny motyw. Wilka, a nie wilka z księżycem, lasem i imieniem. Przy 21 cm szerokości jeden motyw wypełnia deskę, a trzy walczą o miejsce.
2. Zdecyduj, jak deska będzie oglądana. Przy jeździe trucki zasłaniają dwa pasy; na ścianie widać wszystko, razem z otworami. Jeśli nie wiesz, projektuj pod jazdę.
3. Najważniejsze umieść w wolnym polu. Między 29 a 73% długości. Jeśli to twarz, oczy idą tuż za przednim truckiem, na 35–40% długości.
4. Końce zostaw na kolor. Tło, faktura albo koniec gradientu. Żadnych oczu ani drobnego tekstu: końce widać pod kątem.
5. Obejrzyj deskę w 3D z truckami. W widoku 3D edytora otwórz menu „…” i wybierz „Pokaż trucki”. Porównaj spód deski z truckami i bez nich, a potem przesuń to, co zasłaniają.

Wzory ludowe: wycinanki, pasiaki, parzenice

Polska sztuka ludowa jakby czekała na deskę: symetria, rytm i płaskie kolory, które widać z daleka. Wystarczy ułożyć wzór wzdłuż osi deski.

• Leluja kurpiowska. Pionowa, symetryczna wycinanka o mniejszej podstawie i rozbudowanej koronie. Podstawa w stronę taila, korona w wolnym polu, całość na osi. Jeden kolor na kontrastowym tle, np. czerwony na kremowym.
• Gwiazda, czyli kurpiowskie „kółko”. Okrągła wycinanka z ażurowym wzorem rozchodzącym się od środka: gotowy emblemat na środek wolnego pola.
• Własna wycinanka. Złóż kolorowy papier, wytnij wzór, rozłóż go i zeskanuj. Cudzej współczesnej wycinanki nie kopiuj, bo ma autora. Szablon „Wycinanki” to raczej swobodne kształty z papieru niż ludowa symetria, ale dobrze nadaje się na początek.
• Pasy jak w pasiaku. Najżywsze kolory mają pasiaki łowickie, sieradzkie i opoczyńskie. Na desce puść pasy wzdłuż, bo trucki pocięłyby na kawałki pasy biegnące w poprzek.
• Parzenica. Góralski ornament w kształcie serca, haftowany na przodzie spodni, dziś często w kilku kolorach. Tak jak leluja: na osi, w wolnym polu.
• Kwiaty w duchu Zalipia. W Zalipiu w Małopolsce od końca XIX wieku maluje się chaty w kwiaty. Wzór z kwiatów rozsianych po całej desce nie ma głównego motywu, więc trucki nie mają czego zasłonić; tak działa szablon „Ogród”.

Klasyka z muzeum: malwy Wyspiańskiego

Najłatwiej przenieść na deskę dzieło, które już jest wysokie i wąskie.

• „Malwy” Stanisława Wyspiańskiego (1896). Projekt polichromii dla kościoła parafialnego w Bieczu, wykonany pastelem w skali 1:1: łodyga malwy w malowanej, złotej ramie z secesyjnym ornamentem. Ma 218 × 67 cm, więc jest prawie tak wydłużony jak deska, a duże kwiaty wypadają mniej więcej między truckami. Jest w zbiorach cyfrowych Muzeum Narodowego w Warszawie, oznaczony jako domena publiczna.
• Kwiaty ze szkicownika Wyspiańskiego. W tym samym muzeum są jego rysunki roślin z lat 1896–1897, m.in. dziewanny i maku, także oznaczone jako domena publiczna. To ołówek, który z daleka blednie: połóż rysunek na mocnym kolorze tła i podbij kontrast.
• Witraż. Czarne linie ołowiu i nasycone kolory szkła czyta się z daleka jak mało co; tak wygląda szablon „Witraż”.

Dzieło z muzeum podpisz drobnym drukiem przy krawędzi: autor, tytuł, rok. Dlaczego takie skany wolno wydrukować, wyjaśniamy niżej.

Natura: wilk, bocian, grzyby i góry

Przyroda rośnie w górę i na desce też powinna: ziemia przy tailu, a kwiat, korona drzewa czy głowa w wolnym polu.

• Wilk. Portret od frontu, oczy tuż za przednim truckiem, sierść rozpływająca się w tle w stronę taila. Niech oczy będą najjaśniejszym punktem deski.
• Bocian. Stojący na jednej nodze jest wysoki i wąski, jak deska: nogi w stronę taila, głowa w wolnym polu, bliżej nose'a. Biel, czerń i czerwień dzioba nic nie tracą w druku.
• Grzyby. Kępa grzybów wyrastająca z taila jak ze ściółki albo jeden muchomor na osi, jak emblemat. Czerwień w białe kropki na ciemnym tle widać z daleka.
• Góry i jesień. Grzbiety gór ciemniejące w stronę taila, jak w szablonie „Szczyty”, albo sylwetka Tatr z twojego zdjęcia. Na jesień: liście klonu spadające od nose'a do taila, jak w szablonie „Jesień”.

Kosmos: od Kopernika po zdjęcia NASA

Kosmos najłatwiej dopasować do deski, bo niebo nie ma góry ani dołu: puść je od krawędzi do krawędzi, tak żeby najjaśniejsza część wypadła w wolnym polu.

• Układ Kopernika. Schemat ze Słońcem pośrodku z „De revolutionibus” (1543): koncentryczne kręgi, gotowy emblemat na środek wolnego pola. To czarno-biały drzeworyt: odwróć kolory, żeby schemat był biały na ciemnym tle. Pierwsze wydanie jest w Polonie, oznaczone jako domena publiczna.
• Galaktyka albo mgławica. Jedno zdjęcie na całą deskę. NASA podaje, że jej zdjęcia co do zasady nie są chronione prawem autorskim w USA, ale jej logotypy tak, a zdjęcia innych instytucji mają własne warunki (zasady NASA). Szukaj w bibliotece zdjęć NASA.
• Fazy Księżyca i gwiazdozbiory. Fazy jedna pod drugą na osi, jak w szablonie „Księżyc”; na desce do jazdy zmieść je w wolnym polu. Gwiazdozbiory: białe na granatowym tle, z liniami grubszymi, niż się wydaje potrzebne; punkt wyjścia to szablon „Gwiazdozbiory”.

Głęboki kosmos to w druku prawie sama czerń, a detal w ciemnych partiach łatwo się zlewa: przed wgraniem trochę rozjaśnij cienie.

Plakat, komiks i pop-art

Plakat i komiks sprawdzają się na desce, bo czyta się je z daleka: jeden pomysł, gruby kontur, płaskie kolory.

• Lekcja polskiej szkoły plakatu. Jeden pomysł, metafora zamiast opisu, płaskie plamy koloru i odręczne liternictwo. Ucz się od tego stylu, ale nie kopiuj plakatów: Henryk Tomaszewski zmarł w 2005, a Jan Lenica w 2001 roku, więc ich prace będą chronione do lat siedemdziesiątych tego wieku.
• Komiksowe „BUM!”. Wyraz dźwiękonaśladowczy z czarnym konturem i wybuchem w tle, w wolnym polu. Szablon „Pop-art” ma już raster z kropek i wybuchy, a słowo dodajesz w edytorze.
• Trzy kadry jeden pod drugim. Wszystkie w wolnym polu, z grubymi ramkami, a na końcach samo tło, np. raster z kropek.
• Naklejki i Memphis. Gwiazdki, błyskawice, serca i zygzaki na całej desce, jak w szablonach „Naklejki” i „Memphis”: nie ma motywu, który trucki mogłyby zakryć.

Postać z komiksu to czyjaś twórczość; kropki, dymki i „BUM!” to język komiksu, z którego może korzystać każdy.

Ulica i old school: graffiti, płomienie, czaszki

Graffiti i old school opierają się na kontraście: czarne tło, jeden albo dwa mocne kolory, wyraźny kontur.

• Twój tag wzdłuż deski. Ksywka obrócona o 90°, czcionką Bangers albo Black Ops One, na szablonie „Cegły” albo „Kleksy”; styl „Graffiti” generatora imion robi to sam. Zdjęcie cudzego graffiti to cudze dzieło.
• Zacieki i płomienie. Farba spływająca z nose'a i imię pod nią to styl „Zacieki”; płomienie rosnące od taila, z napisem nad nimi, to styl „Płomienie”.
• Szachownica. Najpierw ustal liczbę pól w poprzek: sześć na desce 8.25" to pola po 3,5 cm. Przy parzystej liczbie oś deski wypada między polami, przy nieparzystej na środku jest pole. Styl „Szachownica” daje szachownicę na obu końcach i imię pośrodku.
• Czaszka. Od frontu, na osi, z oczodołami tuż za przednim truckiem. Drzeworyty z „De humani corporis fabrica” Wezaliusza (1543) są w domenie publicznej, a amerykańska National Library of Medicine ma tę księgę w sieci.

Zdjęcia i pamiątki

Zdjęcie staje się grafiką na deskę, kiedy jest wysokie: przytnij je mniej więcej do proporcji 1:3,7 i główny motyw zostaw w wolnym polu.

• Portret psa, kota albo człowieka. Oczy tuż za przednim truckiem, reszta sylwetki wzdłuż deski. Twarz pod truckiem to ostatnie, czego chcesz.
• Kolaż. Trzy pionowe zdjęcia jedno pod drugim zamiast ośmiu małych, na których z daleka nic nie widać; kolaż zdjęć układa je za ciebie.
• Rysunek dziecka. Zeskanowany w 600 dpi, żeby dało się go dwukrotnie powiększyć bez zejścia poniżej 300 dpi.
• Pamiątka. Imię i dwie daty w wolnym polu, zdjęcie nad nimi i nic więcej.

Kiedy zaznaczasz albo skalujesz zdjęcie, edytor pokazuje, w ilu dpi wyjdzie w druku, i ostrzega, kiedy wychodzi poniżej 150 dpi. Szczegóły są w artykule jakie zdjęcie nadaje się na deskę; najkrótsza droga to twoje zdjęcie na desce.

Jak umieścić imię na desce?

Wzdłuż, obrócone o 90° i duże: litery mogą zająć ponad połowę szerokości deski, czyli ponad 10,5 cm przy 8.25".

• Wzdłuż deski, jednym ciągiem: tak układa imię większość stylów generatora.
• Litery jedna pod drugą na całej długości: styl „Gigant”, najlepszy do krótkich imion.
• W poprzek, jak szarfa: styl „Szarfa”, który na ścianie czyta się od razu.

Generator imion pisze imię do 16 znaków w 26 stylach, m.in. „Graffiti”, „Płomienie”, „Szachownica”, „Neon” i „Drewno”, i otwiera wybrany w edytorze. Uwaga na polskie znaki: czcionki Permanent Marker, Rock Salt, Satisfy i Orbitron w edytorze nie mają liter ą, ć, ę, ł, ń, ś, ź ani ż, a z Permanent Markera korzystają style „Marker” i „Pieczątka”. Do imienia takiego jak Jaś czy Małgośka wybierz inny styl albo zmień czcionkę w edytorze.

Ściąga: gdzie co umieścić

Prawie każdy pomysł z tego tekstu to jeden z tych ośmiu układów. Znajdź swój w pierwszej kolumnie.

Skąd wziąć obrazy, które wolno wydrukować?

Z własnych zdjęć i rysunków, z szablonów edytora i z archiwów z dziełami w domenie publicznej. Pinterest, Instagram i TikTok są do oglądania stylów, nie do kopiowania: prawie wszystko, co tam widzisz, ma autora.

W UE prawa autorskie chronią dzieło przez całe życie autora i 70 lat po jego śmierci (dyrektywa 2006/116/WE, art. 1 ust. 1), licząc od 1 stycznia roku po śmierci (art. 8). Deski drukujemy jednak w Hiszpanii, a tam dzieła autorów zmarłych przed 7 grudnia 1987 roku są chronione przez 80 lat po śmierci: tak stanowi czwarty przepis przejściowy hiszpańskiej ustawy o własności intelektualnej, który odsyła do ustawy z 10 stycznia 1879 roku (art. 6). Dlatego proponujemy tu tylko twórców zmarłych przed 1946 rokiem, jak Wyspiański (1907), a jeśli wybierasz dzieło sam, sprawdź najpierw datę śmierci autora. Dyrektywa 2019/790 w art. 14 każe państwom UE zapisać w prawie, że wierna reprodukcja dzieła sztuk wizualnych z domeny publicznej nie jest chroniona prawem autorskim, chyba że sama jest oryginalną twórczością. Dlatego muzealne skany nadają się do druku; pobieraj je jednak od instytucji, gdzie plik jest w pełnym rozmiarze, a warunki podane na piśmie.

Zbiory cyfrowe Muzeum Narodowego w Warszawie podają przy obiektach status praw i pozwalają pobrać dzieła w domenie publicznej, a regulamin muzeum nie stawia przy nich szczegółowych warunków poza poszanowaniem autorskich praw osobistych, w tym oznaczenia autorstwa (§ 4). Polona przy takich obiektach pisze wprost, że wolno je wykorzystać nawet w celach komercyjnych, bez pytania o zgodę. Inne archiwa i licencje opisujemy w artykule skąd wziąć grafikę na deskę.

Hologram, farba świecąca, grawer: czego nie da się wydrukować?

Niektóre wykończenia to materiały, a nie obrazy, i druk może je tylko naśladować. Skateboard Personalizado drukuje każdą deskę tak samo: tuszami UV na folii transferowej, którą nakłada się na zimno na spód deski z 7 warstw klonu, więc efekt jest zawsze pełnokolorowy i gładki.

Jeśli wykończenie jest ważniejsze niż obraz, potrzebna jest inna technika: techniki porównujemy w artykule nadruk UV, folia czy grawer, a malowanie ręczne opisuje poradnik jak pomalować deskę skateboardową.

Proste pomysły, które dobrze wyglądają

Najprostsze projekty wymagają najmniej decyzji: jeden kolor, jeden element, jedno miejsce.

• Jeden kolor i jedno słowo wzdłuż deski.
• Jeden duży kształt, np. koło jako słońce: tak zbudowane są szablony „Horyzont” i „Zaćmienie”.
• Dwie połowy: deska podzielona wzdłuż na dwa kolory, jak w szablonie „Połówki”.
• Jedno wysokie zdjęcie od końca do końca, bez dodatków.
• Szablon z jedną zmianą: inny kolor albo imię.

Deska ma zawisnąć na ścianie? Pomysły są w artykule deska skateboardowa na ścianę. A jeśli to prezent, zajrzyj do artykułu prezent dla skatera.

Od czego zacząć w edytorze?

Od szablonu, imienia, zdjęcia albo od pustej deski we własnym programie. Strona z szablonami pokazuje wszystkie 55 szablonów w 5 grupach (minimalistyczne, artystyczne, sportowe, natura i miejskie), a każdy otwiera się w edytorze już nałożony, gotowy do zmian.

• Imię: generator imion.
• Zdjęcie: twoje zdjęcie na desce albo kolaż zdjęć.
• Cudzy projekt: projekty, które inni opublikowali w publicznej galerii, otworzysz w edytorze jako punkt wyjścia.
• Własny program: szablon do druku daje obrys każdej szerokości w pliku wektorowym, ze strefą bezpieczną; gotowy projekt wgrywasz do edytora jak każdy obraz.

Projektowanie jest darmowe i nie wymaga konta: płacisz dopiero, jeśli zamówisz deskę.

Najczęstsze pytania