Waar vind je een afbeelding voor je skateboard-deck?

Beeld voor een eigen deck komt uit vijf hoeken: je eigen foto's, open collecties van musea en bibliotheken, betaalde stockbanken, een kunstenaar die je inschakelt of een kant-en-klaar sjabloon. Kiezen tussen die vijf heeft minder met smaak te maken dan met twee praktische vragen: mag je de afbeelding volgens de licentie op een voorwerp laten drukken, en is het bestand groot genoeg voor een print van 76 cm?

Eerst: wat een print op deckformaat echt nodig heeft

Een deck is een lang, smal vlak: ongeveer 20 cm breed en 76 cm lang, bijna vier keer zo lang als breed. Bijna geen enkele afbeelding is voor die vorm gemaakt, en bijna geen afbeelding die op een telefoon scherp oogt, is nog scherp als je hem over 76 cm esdoorn uitrekt.

Het getal dat telt is het aantal dpi op het uiteindelijke formaat, niet het aantal megapixels. Onder de 150 dpi ziet een print er zacht uit; 300 dpi is het comfortabele doel. Voor een ontwerp dat het hele deck bedekt, van rand tot rand:

Een telefoonfoto van 12 MP (4.032 × 3.024 px) geeft over de breedte van het deck zo'n 378 dpi — ruim voldoende — maar over de lengte maar ongeveer 135 dpi, en dat is onder het minimum. Dat is de meest voorkomende reden dat een bron niet blijkt te werken: niet dat de afbeelding slecht is, maar dat hij nooit zo lang was.

Beslaat de afbeelding maar een deel van het ontwerp, dan heeft hij naar verhouding minder nodig. Het gaat om de dpi op het formaat waarop je hem plaatst, niet om dpi in het algemeen. Welke foto's op zo'n smal, staand vlak werken, lees je in ons artikel over de juiste foto voor een skateboard-deck.

1. Je eigen foto's

De meest voor de hand liggende bron, en de enige zonder enige licentievraag: een foto die je zelf hebt gemaakt, mag je laten drukken. Maak of kies iets met ruimte rond het onderwerp, zodat het een hoge, smalle uitsnede overleeft, en gebruik het originele bestand in plaats van een kopie uit een chatapp. Schermafbeeldingen en foto's die via WhatsApp zijn gegaan komen al gecomprimeerd binnen, en wat een telefoonscherm vergeeft, vergeeft 76 cm hout niet.

2. Open collecties van musea en bibliotheken

De beste gratis bron van echt hoge resolutie, en de meest over het hoofd geziene. Grote instellingen publiceren hun collecties als publiek domein of onder CC0, op printresolutie en zonder dat je de bron hoeft te vermelden. Dat betekent botanische platen, Japanse houtsneden, sterrenkaarten, oude landkaarten en portretten die al staand van formaat zijn, vol detail zitten en rechtenvrij zijn. En je hoeft niet ver te zoeken: bovenaan in de lijst staat het Rijksmuseum.

Twee praktische punten. Publiek domein geldt voor het werk, niet automatisch voor elke foto ervan, dus haal het bestand bij de instelling zelf en niet uit een miniatuur in een zoekmachine. En kijk naar de afmetingen in pixels voordat je ergens verliefd op wordt: archieven publiceren in sterk wisselende formaten, en een prachtige scan van 900 px blijft een scan van 900 px.

3. Gratis fotosites en betaalde stockbanken

Unsplash en Pexels zijn de gebruikelijke gratis optie, en hun afbeeldingen zijn groot genoeg. Creative Market, Adobe Stock, Shutterstock en Envato verkopen vectorillustraties, met als voordeel dat die naar elk formaat schalen zonder ooit zacht te worden: een vectorbestand heeft geen resolutie die op kan raken.

Het addertje aan de betaalde kant is het licentieniveau. Een standaard stocklicentie dekt meestal het gebruik van een afbeelding in een ontwerp; het afdrukken op een fysiek product, zeker een product dat je wilt doorverkopen, is vaak waar de uitgebreide licentie (extended of enhanced) voor bedoeld is. Voor één deck dat je zelf houdt, is de standaardlicentie meestal genoeg. Bestel je een serie om te verkopen of om als merchandise met je logo uit te delen, lees de licentie dan voordat je de afbeelding koopt, niet erna.

4. Sjablonen en ontwerpen van anderen, hier

Wil je een vertrekpunt in plaats van een leeg deck, dan opent de editor met een catalogus van sjablonen die je uit elkaar kunt halen en herschrijven. De opmaak heeft al de maat van het deck, dus je vervangt alleen de woorden en de foto. De openbare galerij is de andere route: ontwerpen die anderen hebben willen publiceren, die je in de editor kunt openen en als basis kunt gebruiken in plaats van met een lege plank te beginnen.

Allebei gratis om te gebruiken, en net zo gratis om weer te laten liggen. Ontwerpen kost niets en vraagt geen account; je betaalt pas als je het deck bestelt.

5. Een kunstenaar inschakelen

Voor een uniek cadeau of een print voor je merk is de snelste route meestal: eerst de stijl vinden, dan de persoon. Behance en Dribbble zijn portfolio's, geen marktplaatsen, dus daar bepaal je goed wat je eigenlijk wilt voordat je iemand zoekt die het tekent.

Wie het ook tekent: vraag om het bestand in de verhouding van een deck en op de pixelmaten uit de tabel hierboven, en vraag om een vectorbestand als het ontwerp uit letters en vormen bestaat in plaats van fotografie. Dat meteen goed regelen kost één zin in je briefing en bespaart later opnieuw tekenen.

Wat je mag laten drukken

Wij drukken het bestand dat je uploadt. De rechten op wat erin staat blijven jouw verantwoordelijkheid, dus het loont om te weten wat elk label betekent:

Voordat je uploadt

• Controleer de lange zijde. Minimaal 4.500 px om het deck te bedekken, 9.000 px om comfortabel te zitten.
• Bekijk hem op 100 %. Een telefoonscherm van 15 cm verbergt wat 76 cm esdoorn laat zien.
• Laat ruimte aan de uiteinden. De nose en de tail buigen van je af, dus gezichten en tekst komen beter uit in het middelste derde deel.
• Bewaar de licentie ergens. Een schermafbeelding van de pagina met de voorwaarden kost vijf seconden en beantwoordt de vraag een jaar later nog.
• Bekijk het in 3D voordat je bestelt. De editor toont het ontwerp op het deck zelf, en precies daar blijkt een uitsnede die plat goed leek meestal toch niet te kloppen.

Hoe je het ontwerp daarna in de editor opbouwt, laag voor laag, lees je in onze gids over zelf een skateboard ontwerpen.

Veelgestelde vragen